Vandaag hebben een hele dag uitgetrokken om de Stilfersjoch te bedwingen, met de auto welteverstaan. Die is misschien beter bekend als de Stelvio uit de Giro. Gevolg: evenveel fietsers als auto’s die de top wilden halen, naar het voorbeeld van de grote “coureurs”. Ikzelf zou het voor geen geld van de wereld willen doen. Je moet goed gek zijn, maar dat vind ik van zij die de Mont Ventoux beklimmen ook 
. Ik geef toe dat ik eerder van het luie type ben die me laat rijden in een fijne Volkswagen met airco.
Gelukkig liet de zon ons geen moment in de steek en was het nog aangenaam qua temperatuur op 2700 meter hoogte. Een staalblauwe hemel verwelkomde ons zodat de
bergen en gletsjers goed zichtbaar waren.
Een braadworst met zuurkool en ettelijke foto’s later konden we de afdaling inzetten. Dat kon niet vooraleer kennis te maken met de Quickstepploeg (hé Jan: ps: ook Tom Boonen was er bij!).
(fotooke als bewijs voor Jan D haha)
We daalden af richting Bormio waar we de tijd uittrokken om het stadje even te bezoeken. We zetten onze tocht verder langs Livigno (belastingsvrij paradijs: joepie – goedkope benzine). De tocht ging verder langs een gedeelte Zwitserland om de cirkel rond te maken in Glurns.
Dat was fijn, echt waar!
