28 juli Chioggia

 

Het is zondag. Wat doet iemand op een zondag? Naar zee rijden. Chioggia ligt ten oosten van onze camping op een uurtje rijden. Het wordt ‘klein Venetië’ genoemd door de kanalen die er doorheen lopen, de bootjes, de gekleurde huizen en de lagunes.

Het is weer warm vandaag, maar draaglijker, door de invloed van het water. Het scheelt toch 5 graden met het binnenland. We zijn content met die 34 graden. Er is ook een marktje aan de gang en dat maakt alles nog sfeervoller.

We eten er in een pizzeria (mét airco) elk een calzone en kunnen er nadien weer tegenaan. Een vaartocht naar Venetië lijkt moeilijk haalbaar wegens tijdgebrek vanuit Chioggia en dus verlaten we dit stadje om snel het zwembad van de camping op te zoeken. Koelte eerst!

De beste aankoop van de zomer 2013 is zonder enige twijfel een tafelventilator. Het voelde aan als een vorm van overleven, haha. En ja, sindsdien draait die dag en nacht! Ons geluk kan niet op. Dat zit soms in een klein hoekje hé.

27 juli Padova (=Padua)

 

Op deze dag zijn we aan de slag gegaan met een wasje van ons ondergoed, want op een dag raak je daar weer doorheen. Het is- alweer- een hete dag en daarom blijven we tot na 15 uur aan het zwembad om af te kunnen koelen. Dat kunnen we ons permitteren gezien Padova maar een dik half uurtje rijden is.

We merken dat er vaak in steden lang gezocht moet worden naar een parking (we willen de auto graag ondergronds voor duidelijke redenen). Ook goedkoop kun je die vaak niet noemen.

We gaan voort op de ANWB-gids om ons door de stad te leiden. We beginnen bij de Chiesa degli Eremitani waar helaas veel fresco’s uit de late middeleeuwen door de WO II beschadigd werden. Maar deze kerk is wel een goede aanloop naar de Cappella della Scrovegni. Dat is een kapel door Scrovegni zelf bekostigd gezien hij een lasterlijk leven geleid had en toch genoeg centen had om die kapel als penitentie te laten bouwen. Wat doet een mens om in de hemel te geraken? Maar het fijne is dat de bekende Giotto (eind 1500’s) de hele kapel mocht schilderen. Jammer genoeg raak je er niet zomaar  binnen, want de inspanningen geleverd om de kapel optimaal in deze staat van bewaring te houden, zorgen ervoor dat er amper 25 mensen per keer binnen mogen en dat de kapel dan in de juiste temperatuur kan gebracht worden. Dat betekent wel lang wachten tot het jouw beurt is, maar snel begrijp je dit wel en gaat je frustratie als vanzelf over. Zoals het echte Italianen betaamt, mag je er niet filmen of fotograferen. Tja, met de GoPro van Erik weten ze nog geen raad en zo zijn er natuurlijk toch beelden buiten geraakt. Je kunt het van kwaliteit vergelijken met de fresco’s van de Sixtijnse kapel. Vandaar is ook onze conclusie: het was het wachten waard.

Nadien beginnen de knorrende magen dringend om voedsel te roepen en geven we hieraan gevolg bij de Thai. Yammie.

Voor het donker wordt, gaan we nog naar de basiliek op zoek en we vinden die op een mooi aangelegd plein (op de contouren van een Romeins theater). De beelden en de gracht eromheen maken het plaatje wel perfect.

Het wordt donker en we besluiten naar de camping terug te keren. Half elf. Tijd om op temperatuur te komen voor het slapen gaan. We wachten elke dag tot het bijna middernacht is, want dan daalt de temperatuur onder de 30 graden.

We worden ook zo moe door steden te verkennen door deze verzengende hitte. Voeten worden verhit en vliegen draaien zot. Wie wou ook weer een echte zomer?