Canada 27 juni 2011

 

Vanmorgen verlieten we Hope om 9.30 uur, want deze laatste dag van de rondreis Canada zouden we wel kunnen vullen.

Onze eerste stop diende om de 5e hoogste waterval van Canada te bewonderen: de Bridal Falls. Ze zijn wel 112 meter hoog. Alleen jammer dat je de volle hoogte niet echt ervaart eens je dicht bij de waterval bent. Maar hij valt heel zacht en steeds breder uit naar de voet van de waterval. De tocht ernaartoe toonde ons een bos waar alle bomen met mos begroeid waren en aan hun voeten leken de varens net uitgezaaid. Dat gaf een heel “groen” gevoel.

Om het groen te houden reden we naar Minter Gardens. Ergens lijkt die tuin wel op de Butchart Gardens in Victoria. Maar eigenlijk zijn deze thematuinen door hun kleinschaligheid juist lieflijker en romantischer.

Na de buffet lunch zijn we naar Fort Langley gereden om terug in het verleden te stappen ten tijde van de pioniers, om en bij 1860. Zo’n fort diende vooral als handelspost om zaken van en naar Londen te verschepen o.a. dierenvellen die in Europa heel gegeerd waren. Tja, een beetje een “Bokrijkgevoel” kregen we bij dit openluchtmuseum. Toch eens een afwisseling in het programma en ondertussen begrijp je beter hoe Canada “ontstaan” is.

Dan zijn we doorgereden naar Vancouver, hebben we incheckt en zijn we de auto gaan inleveren. Alles verliep vlekkeloos. Het weer in Vancouver was vanavond zo mooi (nog steeds 20°C) dat we besloten om een avondwandeling te maken tot aan de haven waar we binnen twee dagen zullen inchecken voor de cruise. We hebben echt van deze avond genoten: op een terrasje met een koffie naar de Vancouveraars gekeken die zich van hun werk naar huis haastten. Als kers op de taart (euh zonder taart) kreeg ik van Erik een handtas van Michael Kors cadeau (mooi gevierd die huwelijksverjaardag, vind je niet?).

We verblijven in hetzelfde hotel als toen we aan deze rondreis begonnen en dat bevalt ons uitstekend: dicht bij alles en nog wat (is ook Downtown natuurlijk).

Canada 26 juli 2011

 

De laatste twee dagen kozen we ervoor om niet direct naar de eindbestemming van de dag te rijden. We volgen het weerbericht op de voet en wanneer het weer op de eindbestemming slechter is dan van waar we vertrekken, blijven we zeker tot na de middag. Het was tot deze middag in Kelowna tot 20°C en niet aan het regenen. De keuze lag dus voor de hand. We zijn aan de rivier in Mission Creek Provincial Park gaan wandelen. Nadien konden we in het park (buiten!) picknicken. We kunnen je verzekeren dat er voor de tafels en banken “gevochten” werd. Het was leuk en heel relaxt.

Zoek de vogel in elke foto. Tip: elke foto één vogel en die ziet er telkens anders uit :)

Nadien verkenden we de omgeving, omdat we wisten dat Kelowna bekend stond voor zijn vele boomgaarden met diverse fruitsoorten, alsook de wijngaarden. Dat was wel eens fijn om daar tussen/door te rijden.

Omdat we nog een drietal uren te rijden hadden, vertrokken we om 14 uur. Inderdaad, hoe dichter de eindbestemming, hoe slechter het weer werd. Het werd zeer kil: 13°C en zwaar bewolkt. Dus hadden we deze morgen de juiste beslissing genomen .

In het hotel namen we onze tijd om alles wat in de auto (als leefruimte werd gebruikt) lag, volledig uitgemest en daarna herschikt werd in de grote valiezen. Tja, na een lange tijd heeft het één en ander al een vaste plaats in de auto gekregen. En morgen… ja, dan moet die terug ingeleverd worden, want dat deel van de rondreis zit er al op. Wel verblijven we nog twee nachten in Vancouver, waar we echt in het centrum zitten zodat onze voetjes ons weer van dienst zullen moeten zijn. Morgen hoor je hier meer over. Dan weet je of deze planning ook zo verlopen is.

Canada 25 juli 2011

 

Deze ochtend verlieten we Mount Revelstoke Park, maar niet zonder eerst naar het hoogtepunt van het park te rijden: Meadows in the sky. Daarvoor reden we 26 km in de bergen tot een hoogte van net geen 2000 meter. Daar hebben we een serieuze inspanning geleverd tijdens het bewandelen van de verschillende trails (routes die je te voet kunt doen). Maar wat een ervaring! We moesten regelmatig door de sneeuw om het pad te kunnen volgen om nadien de verbluffende uitzichten te mogen bewonderen. Dat konden we doordat het een uitzonderlijke open hemel was. Het was vrijwel onbewolkt en op die hoogte konden we in T-shirt rondlopen. Dat ging niet zomaar: eerst ons cm per cm inwrijven met Deet zodat de muggen geen zin meer hadden om ons te prikken.

Hieronder vind je enkele foto’s en enkele shots van de video. Wie de wandeling wil volgen kan de link naar google maps aanklikken. Geniet met ons mee!

Onvergetelijke wandeling (klik hier)

Uitzicht na de klim: alleen op het dak van de wereld?  En een grapje van Erik :)

Na de middag veranderde het weer snel, maar tegen die tijd hadden we het nationale park verlaten, richting Kelowna. Jammer dat we de hoge besneeuwde bergen achter ons moesten laten, maar op één of ander moment moeten we toch weer richting Vancouver rijden. Dit was dus onze eerste namiddag, zodat de cirkel binnen twee dagen rond is.

We hadden vanavond wat moeite om het hotel te vinden; ‘t is te zeggen: de gps vond het niet zo goed. Maar we hebben een suite die de regen die we ondertussen mochten ondervinden wat draaglijker maakte. Op ons terras toch nog kunnen genieten van het uitzicht op Lake Okanagan bij een lekkere fruitsalade (gekocht, natuurlijk of wat dacht je :) ).

Canada 24 juli 2011

 

Joepie, zon, zon en nog eens zon en dan halen we in de namiddag een nieuw record (maar nu met een maximum) van 30°C. Deze reis is er toch wel één van uitersten. Dit is de eerste dag dat we in T-shirt en short de weg op konden.

We reden naar Revelstoke en passeerden twee nationale parken: Glacier en Mount Revelstoke. Die staan volledig in het teken van de fauna. Mooie wilde bloemen tegen een bergachtige achtergrond bij een schitterend blauwe hemel. Wat wil een mens nog meer?

En wij zijn de getuigen van al dat moois!

 

Dit zijn foto’s die we tijdens onze avondwandeling maakten; na 18 uur en nog meer dan 25 graden. Super hé, zo’n dag!

 

Welverdiende rust en verkoeling na deze gevulde zonnige zondag.

Canada 23 juli 2011

 

Omdat ik niet steeds mag zeuren over het weer, vraagt Erik uitdrukkelijk om te vermelden dat het vandaag in Golden tot 26°C was. In het dal, wel te verstaan. Waar waren wij? Juist, in de bergen. Wij moesten het stellen met de helft van die graden.

Vandaag hebben we Yoho als nationaal park bezocht met daarin een paar hoogtepunten. De Wapta Falls, een waterval (inderdaad, de zoveelste) was na een vrij moeilijke wandeling te bereiken. Moeilijk, door het slecht begaanbare pad dat zeer modderrijk was.

Het resultaat van die wandeling zie je hieronder.

Getuige daarvan: zie foto hieronder (en die viel op dat moment nog mee, want we moesten nog aan de tweede wandeling beginnen haha).

Eerst gingen we nog kijken hoe een waterval zich een weg baande onder een natuurlijke brug.

Onderweg liet een zwarte beer zich zien.

Later op de namiddag werd het 13°C, maar met nu en dan een zonnetje. Dat was heel fijn omdat we dan een volledig meer (Emerald Lake) te voet verkend hebben. Een supermooie ervaring met veel verschillende bloemen en vogels. Een aanrader als je een keertje in de buurt bent.

In totaal hadden we vandaag al 12 km wandelen achter de rug en we bepaalden om terug naar het dal te keren. Ja, waar het warmer was. Foto’s hieronder zijn van onderweg.

Zo warm zelfs dat we buiten konden dineren. Even meegenieten?

Canada 22 juli 2011

 

Het werd vandaag niet warmer dan 11 graden en de buien overheersten de hele dag. Tussen de buien door en met de regencape om lieten we ons niet altijd intimideren.

We liepen de Marble Canyon af: tussen de afgrond liep een waterval. Wat doe je dan? Dan loop je het hele traject toch af.

 

Vervolgens hebben we ook The Paint Pots als wandeling gedaan. Het ijzer in de bodem geeft de aarde een oker tot oranje kleur. De indianen gebruikten die vroeger als kleurstof  om na het bakken te vermalen tot poeder. Ook ontstonden er gaten in de grond die groen kleurden. Een kleurrijke wandeling, zeg dat wel. Onderweg de fauna bewonderd.

 

Dit is de manier waarop ……..                        Dit is het resultaat …….

Andere bezienswaardigheden lieten we links liggen. De hevige regenval maakte in onze plaats die beslissing.

Op naar Radium Hot Springs waar we alweer genoten van de warmwaterbron van 39°C, wat heel aangenaam vertoeven was omdat de buitentemperatuur zo laag lag.

Ter plaatse ook nog enkele dikhoornschapen gezien en gefotografeerd.

Ondertussen vroeg ingecheckt en joepie, eindelijk een hotel met een wasmachine. Tijd om na 10 dagen één en ander weer proper te krijgen. Vooral de pijpen van de broeken zijn echte modderaantrekkers.

Voor de rest van de avond: rust!