12 april 2014 Grau d’Agde

 

Vandaag valt er heel weinig te vertellen. De reden hiervoor is dat we geen uitstap gedaan hebben.

Zoals een echte Fransman en in de streek van… heeft Erik deze lunch voor het volgende gezorgd:

Als voorgerecht:

Oesters uit Bouzigues (zie vorige dag)

Van de mosselen à volonté – jaja klaargemaakt op de camping door Erik – heb ik geen foto gemaakt. Echt waar, toen ik eraan dacht, waren ze al op :).

Het enige waaraan we ons de rest van de dag schuldig maakten was niksen in de zon met een boek.

‘s Avonds loopt Erik naar zee en ik rijd er achteraan met mijn fiets. Er was merkelijk meer volk aan zee, gezien het ondertussen al weekend is. Dat brengt ons naadloos bij het idee dat de helft van deze reis er al op zit. Nu snap ik dat gepensioneerden voor maanden hier kunnen blijven. De helft van de camping is met deze gefortuneerden bewoond voor de komende maanden.

De camping zelf ligt op een uitstekende locatie t.o.v. de zee, net naast de Hérault. Dit is een viersterrencamping. De plek is best groot en zonnig gelegen, een must in het voorseizoen, want zowel ‘s ochtends als ‘s avonds zakt de temperatuur tot een gevoelige 10 graden. ‘s Nachts staat het elektrisch vuurtje zijn werk te doen. Dat beperkt condens in de caravan en is lekker gezellig bovendien.

De camping is qua sanitair proper, maar verouderd. Vooral in het begin was ik ontgoocheld: er waren weinig wc’s en douches die ze opengemaakt hadden. Maar naarmate de week vorderde, kwamen er steeds meer toeristen of vroegseizoeners (ik weet wel dat dit woord niet bestaat ;) ) en daardoor zijn er ondertussen voldoende van beide.

Erik is de oesters aan het opensnijden (vandaar zijn rare houding) of wat dacht je?

Deze samenstelling van twee kleine voortenten, de luifel daarboven en het windscherm maken dat we tegen alle weergoden beschermd kunnen worden. Als de zon schijnt – het was nog eens boven de 20 graden – komen de ligzetels en het leesboek boven. Ben ik jullie jaloers aan het maken?